این توپها در هر بازی به شکل متفاوتی ارزش گذاری میشوند و در بعضی بازیها، تمام توپها مورد استفاده قرار نمیگیرد. بلک بال (Blackball)(بازی هشت توپ به سبک انگلیسی) نیز دارای همین تعداد توپ است که کمی کوچکتر از توپ پول بوده و به جای تک رنگ و دو رنگ، در دو دسته قرمز (یا آبی) و زرد هستند. این توپها بیشتر در بریتانیا و ایرلند و بعضی از کشورهای مشترک المنافع مورد استفاده قرار میگیرند. توپهای اسنوکر (Snooker) هم در مقایسه با توپهای پول، کوچکترند و مجموعه ای 22 تایی شامل 15 توپ قرمز، 6 توپ رنگی و یک توپ اصلی هستند.
از زمان پیدایش این بازی، توپهای بیلیارد از مواد مختلفی چون گل رس، باکلیت (Bakelite) ، عاج، پلاستیک، فولاد و چوب ساخته شده اند. رایج ترین ماده در سالهای 1627 تا اواسط قرن بیستم، عاج بود. جستجو برای یافتن ماده ای جانشین عاج، نه به دلیل ملاحظات زیست محیطی که به خاطر مسائل اقتصادی و همچنین کاستن از خطراتی بود که شکارچیان فیل را تهدید میکرد.
یک سازنده میز بیلیارد در نیویورک نیز برای یافتن ماده جانشین، جایزه ای ده هزار دلاری در نظر گرفت. اولین ماده جانشین مناسب، سلولوئید به نظر میرسید که در سال 1868، توسط جان وسلی هایات اختراع شده بود. اما این ماده به شدت فرار و اشتعال پذیر بود و گاهی در طی روند تولید منفجر میشد. امروزه، توپهای بیلیارد با پلاستیک رزینی ترموست (thermoset) (رزینی که در اثر گرما به طور دائم سخت میشود) به نام باکلیت ساخته میشوند.
میزمیزهای بازی پول و بیلیارد در اندازه ها و سبکهای متعددی تولید میشوند. به طور کلی میز این بازی مستطیل شکل و طول آن تقریبا دو برابر عرض آنهاست. اکثر میزهای بیلیارد به اندازه های 7، 8 و 9 فوتی (از 2.1 تا 2.7 متر ) شناخته میشوند که منظور از این اندازه،طول آنهاست. میزهای کامل اسنوکر و بیلیارد انگلیسی دارای طول 12 فوت (3.7 متر) هستند. اندازه های کوچکتر میز بیلیارد در کلوبها و بارها استفاده میشود که انواع مخصوص بار آن معمولا سکه ای هستند. میزهای 3 متری نیز زمانی رواج داشته اند که در حال حاضر در میان میزهای عتیقه بوده و متعلق به کلکسیونرها هستند. برای کاروم بیلیارد، میز 10 فوتی به عنوان میز استاندارد پذیرفته شده است.
امروزه میزهای عالی در حدود 2.7 متر طول داشته و رویه آن از سه قطعه سنگ لوح ساخته شده است. چند تکه بودن سنگ به دلیل جلوگیری از تاب خوردن میز در اثر رطوبت و تغییرات جوی است. میزهای کوچکتر معمولا از سنگ یک تکه ساخته میشوند. میزهای بیلیارد جیبی به طور معمول دارای شش جیب هستند که 4 تا در گوشه ها و دو تا در میانه طول میز قرار دارند.
روکش میزتمام انواع میزهای بیلیارد، با روکش مخصوصی پوشیده شده که معمولا "نمد" یا felt نامیده میشود، اما در اصل از جنس پشم یا ترکیب پشم و نایلون بافته شده بوده و فلانل یا baize نام دارد. این روکش پارچه ای از قرن پانزدهم بر روی میزهای بیلیارد کشیده میشده است و یکی از مشهورترین و قدیمیترین کارخانه های تولید کننده این روکش به نام Iwan Simonis در سال 1453 بنا شده است.
میزهایی که برای بار یا کلوبها مورد استفاده قرار میگیرند، به دلیل استفاده بسیار، با پارچه های بادوامتری که در ضمن بافت خشن تر و در نتیجه اصطکاک بیشتری با توپ دارند، پوشیده میشوند. پارچه مورد استفاده برای میزهای خانگی و کلوبهای سطح بالا، از نوع ظریفتر، کم اصطکاک تر است. پوشش میزهای مخصوص مسابقه، از جنس پشم تابیده 100% خالص تهیه میشود. پارچه به کار رفته در میز اسنوکر دارای جهت "خواب" مشخصی هستند به این معنا که بافت پارچه در یک جهت خاص قرار دارد و توپها، بسته به سمت موافق یا مخالف خواب پارچه، به شکل متفاوتی حرکت میکنند.
پارچه میز بیلیارد به طور سنتی سبز است که در واقع به اجداد این بازی که بر روی چمن انجام میشده اند، اشاره دارد. از طرفی این رنگ کاربرد مفیدی هم دارد زیرا چشم افراد عادی-کسانی که کوررنگ نیستند- در میان رنگها نسبت به رنگ سبز حساسیت بیشتری دارد.